ΚΥΑΝΗ ΟΔΥΣΣΕΙΑ - ΕΜΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΑΣ

Στην Οδύσσεια οι Φαίακες λυπούνται που ο εκλεκτός ξένος δεν επιθυμεί να μείνει μαζί τους, διότι επιθυμεί να επιστρέψει στην πατρίδα του.

Κάθε άνθρωπος, όπως ο Οδυσέας, φτάνει βρώμικος, ναυαγισμένος, στον ξένο τόπο. Στην αρχαιότητα, ο ναυαγός δεν ήξερε αν θα βγεί σε έναν τόπο όπου θα τον σεβαστούν ή θα τον κάνουν σκλάβο...

Γράφω αυτό το μικρό κείμενο, με την ελπίδα να γίνει μια διαφορετική φωνή, ανάμεσα στους ακούσιους υπερπατριώτες που επιθυμούν την σώνει και καλά ελληνοποίηση του ξένου παιδιού, στους εκούσιους υπερπατριώτες -που όμως δεν είναι αναγκαία φλογεροί πατριώτες, οι οποίοι λησμονούν την αρχαία παράδοση της φιλοξενίας και πιό κοντά σε αυτούς που αναγνωρίζουν την ανάγκη να κρατήσουμε μια ισορροπημένη σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο, βλέποντας τη ρίζα της μετανάστευσης αυτού του έιδους, που είναι η αδικία, η μοναξιά και η εγκατάλειψη.

ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΟΤΗΤΑ !

Οι γυναίκες, σύμφωνα με αναρίθμητες μελέτες, θα είναι τα πρώτα θύματα της ανεργίας και της κρίσης. Επίσης, οι γυναίκες είναι οι μόνες που μπορούν να στήσουν και να διαχειριστούν τα συστήματα αλληλεγγύης σε μία ενδεχόμενη χρεοκοπία. Μέσα στην κρίση λοιπόν, ο ρόλος τους είναι τόσο σημαντικός,όσο η θέση τους είναι ευάλωτη.

Το άρθρο αυτό πρωτογράφηκε σε ένα προηγούμενο ιστολόγιο, ως δείγμα απλών πρακτικών μέτρων που θα βοηθούσαν στην ανάγκη ισορρόπησης πολλών γυναικών ανάμεσα στην οικογένεια και στην εργασία. Φυσικά, η αληθινή απελευθέρωση περνά από την αλλαγή της δικής τους στάσης απέναντι στον εξευτελισμό του σώματος από τα ΜΜΕ, τα οποία τις θέλουν με το μυαλό στην ελάχιστη τρίχα και όχι στην τεράστια ανοησία. Ταυτόχρονα, προϋποθέτει την αποφασιστική στάση απέναντι στην ανδρική παντοκρατορία την οποία για να θεραπεύσουν πρέπει να αναδείξουν την παθογένεια της: Οι άνδρες στην κοινωνία μας ανατρέφονται συνήθως ως συναισθηματικά ακρωτηριασμένα άτομα, που ντρέπονται να δείξουν συνειδητή παιδικότητα (όχι τον ανώριμο παλιμπαιδισμό της μαμάς) και ευαισθησία..

Για ιστορικούς λόγους,ξαναγράφω εκείνα τα μέτρα...

"Παράδειγμα μέτρου, που να προάγει την αλλαγή του ρολού των γυναικών στην κοινωνία (αλλά και να δημιουργήσει θέσεις εργασίας) και όχι απλά λόγια περί ισότητας, μπορεί να είναι η δημιουργία βρεφονηπιακών σταθμών σε κάθε εργασιακό χώρο και κάθε γειτονιά (αυτό δημιουργεί και κατασκευαστικές θέσεις εργασίας).

Επίσης, η οικονομική υποστήριξη των ανύπαντρων μητέρων σε συνδυασμό με συστηματική σεξουαλική αγωγή των παιδιών με σκοπό την εξάλειψη των στερεοτύπων σχετικά με τους ρόλους των δυο φυλών και ιδίως του macho- ανδρικού προτύπου, που αποτελεί παραδοσιακό υπόλειμμα, που υπονομεύει τον αληθινό ανδρικό -και τον ελεύθερο γυναίκειο-χαρακτήρα

Χέρι-χέρι η προαγωγή των οικογενειακών δεσμών αλλά ταυτόχρονα των δημιουργικών τάσεων των νέων που θα τους οδηγήσουν σε γνήσια ακηδεμόνευτα πρότυπα συμπεριφοράς στο μέλλον και όχι σε μια ανεξαρτησία που να περιορίζεται στο φαίνεσθε και στο αγοράζει.

Πάνω από όλα όμως, στόχος κάθε κοινωνίας θα πρέπει να γίνει η καταπολέμηση των σεξιστικών προτύπων που παρέχονται αφειδώς από τα ΜΜΕ, η ενημέρωση των παιδιών για τις επιπτώσεις της εικόνας και η κατανόηση ότι τα ερεθίσματα αυτά είναι πολύ ισχυρά, κατευθυνόμενα και δεν αρκεί η γνώση απαιτείται και ο περιορισμός τους, για την ψυχική υγεία των παιδιών -και των ενηλίκων.

Αυτά, για αρχή".

Δεν έγινε τίποτε φυσικά από τότε.